تبليغاتX
" عمو بهرام و دایی علی "




























Blog . Profile . Archive . Email . Design by .


" عمو بهرام و دایی علی "

مطالب جدید اضافه شده به آخر نوشته اصلی*

سلام

با تشکر از دایی علی اخبار رادانی را به اطلاع می رسانیم :

* عمو بهرام در مراسم خسروی نازنین سینما شرکت کردند !

عمو بهرام افتخار این رو داشتند که در فیلم "بی پولی" برای بار سوم ٬ پس از دو تجربه "اردواج صورتی" و "حکم" در کنار خسرو شکیبایی بازی کنند ! اما حیف ... آرزوی این همکاری تا ابد در دل عمو بهرام باقی می ماند !

* "بی پولی" فردا مورخ ۳ مرداد بعد از ۲ ماه فیلم برداری تمام می شود !

* فیلم برداری فیلم  "تردید" هم از ۱۰ مرداد به بعد شروع می شود ! قراردادهای همکاری عمو بهرام ٬ آتش گرکانی ٬ حامد کمیلی ٬ ترانه علیدوستی و مهتاب کرامتی امضا شده است !  

* فعالیت های خیریه عمو بهرام هم به دلیل فیلم برداری بدون وقفه و پر بودن برنامه های عمو به ماه های آتی موکول شده است !

* آقای عزیز ا... حمید نژاد برای فیلم جدید خود " آناهیتا" از عمو بهرام دعوت به همکاری کرده است. اما هنوز این همکاری قطعی نشده است. تاکنون راجع به کارگردان و ترکیب بازیگران با عمو بهرام صحبت شده ولی هنوز فیلمنامه را برای ایشان نفرستاده اند!  

عمو و دایی در حین فیلمبرداری "تردید" به خواندن فیلمنامه های رسیده مشغول می شوند !  

* طبق صحبت های دایی علی برنامه ای که به منظور حمایت از طرح جهانی غذاست در فاصله فیلم برداری "تردید" و با توجه به وقت آزاد عمو بهرام در خانه سینما به همراه گروهی از بازیگران و هنرمندان نظیر : استاد انتظامی ٬ رضا کیانیان ٬ حامد بهداد ٬ حمید فرخ نژاد و ... برگذار می شود!

* و در آخر یک خاطره تلخ ...

پارسال در همچین روزی وزیر ارشاد بنا به سلایق شخصی و بدون در نظر گرفتن پروانه نمایش جلوی اکران "سنتوری" شاهکار داریوش مهرجویی را گرفتند ! و داغ دیدار علی سنتوری بر پرده سینما را بر دل ما گذاشتند ...

........................................

 

* new *

در شب چاپ این شماره خواب به چشم ام نخواهد آمد!

" پروردگار بزرگ را شاکرم. اکنون که کمی بیش از شش ماه است تصمیم به گفت و گو با چهره های محبوبم را گرفته ام ، سه تن از ماندگارترینشان قدم روی چشمانم گذاشتند و افتخار هم صحبتی شان را به این حقیر دادند.

 

پس از رضا کیانیان عزیز (ایده آل ، شماره ۹) و همایون ارشادی دوست داشتنی (ماهنامه فیلم ۳۷۷) اینک در شعف مصاحبه با قله بازیگری سینمای مان چنان غوطه ورم که اطمینان دارم در شب چاپ این شماره خواب به چشم ام نخواهد آمد.

 

ایده این گفت و گو و عکس خاص "چهار نسل انتظامی" کمی قبل از نوروز امسال و برای شماره ویژه نوروزی به ذهنم آمد. با استاد در میان گذاشتم ، مطلوبشان نبود، پذیرفتم و صبر کردم.

 

نمی دانستم چه کسی را جانشین شان کنم. تا اینکه در میانه بهار امسال ، وقتی در آلمان برای سومین مرتبه (پس از گاوخونی و حکم) در فیلم زادبوم (ابوالحسن داودی) همبازی ایشان بودم ، پیشنهاد را دوباره مطرح کردم و ایشان نیز با سعه صدر فراوان پذیرفتند و بالاخره اندکی پیش از سالروز تولدشان این مهم انجام شد.

 

در هنگام صحبت ، همان قدر که حواسم به پرسیدن سوال های کمتر پرسیده شده بود ، مایل بودم که استاد خسته نشوند. هیچ وقت تصور نمی کردم که ۹۳ دقیقه بدون وقفه صحبت کنیم. در این میان بینهایت سپاسگذار خانواده محترم آقای مجید انتظامی و به خصوص دختر مهربانشان هستم که مرا یاری دادند.

 

در آخر این مقال را در تابلوی افتخاراتم ثبت می کنم و آن را مدیون آقای بازیگر سینمایمان هستم که محبتشان شامل من کوچک شد و امیدوارم که از این مصاحبت راضی بوده باشند. آمین. "

 

 

این نوشته ی زیبا به قلم عمو بهرام است !

 

عمو بهرام در مجله "زندگی ایده آل" با استاد عزت ا... انتظامی مصاحبه فوق العاده ای انجام داده اند ! شماره ۲۲ این دو هفته نامه از اول مرداد ماه ما را با تلخی و شیرینی ۴ نسل انتظامی آشنا می کند !

 

 

 

گوشه ای از این مصاحبه جالب و خواندنی :

 

استاد انتظامی در جواب عمو بهرام که می پرسند : "سنتوری را دوست داشتید ؟ " می گویند : "خیلی . دوبار سنتوری را دیدم. به داریوش زنگ زدم. به خود تو هم زنگ زدم چون بازی تو نسبت به کارهای این چنینی خیلی صادقانه تر و باورپذیرتر بود. نوع نگاهت، بازی ات و سنتور زدنت خیلی خوب بود و نکته بازی تو این بود که تو سلامت بودی و آن بازی را می کردی . خیلی ها خودشان معتاد هستند و این کار را می کنند! "

و ......

 

    

.....................................................

  New Tar

 

 

عمو بهرام با قلم زیبای خود در نامه ای واکنش خود را به ممنوعیت تصویر چهره های مشهور در تبلیغات نشان دادند:

 

 سينماي ما- ممنوعيت حضور ورزشكاران و هنرمندان در آگهي هاي بازرگاني و تجاري مسئله چندان غريب و پر سر و صدايي نبود، اگرچه تيتر يك شدن و افشاي آن به صورت رسمي بعيد به نظر مي رسيد، اما اين ممنوعيت در دو سال گذشته بارها و بارها شفاهاً اعلام شده بود و اغلب شركت هاي تبليغاتي توسط وزارت محترم ارشاد با اهرم هاي مختلف از اين مهم بر حذر شده بودند. نفس تبليغات در جهان مدرن امروز، معرفي كالا به مشتري است و اين كالاها كه قطعاً تمامي مجوز هاي قانوني را كسب كرده اند براي اينكه به دست معرف كننده برسند نيازمند تبليغاتي هدفمند اند.


شركت هاي تجاري و صاحبان صنايع براي افزايش توليد و بالطبع چرخاندن چرخ هاي اقتصادي كشور بايد بتوانند كالا و محصول خود را در سريعترين زمان به دست مشتري و مصرف كننده برسانند. لذا بحث تبليغات و يافتن راه هاي بهتر براي جلب مشتريان بيشتر هميشه مورد توجه صاحبان صنايع و شركت هاي تجاري بوده است. استفاده درست و به جا از چهره هاي مشهور سينما، ورزش و موسيقي، سنتي كهن در جهان مدرن امروز است و از ساليان نه چندان دور حضور هنرپيشگان، خوانندگان، ورزشكاران و حتي مربيان و كارگردان هاي مشهور در تبليغات امري مرسوم در سراسر جهان بوده است. اين پديده پس از انقلاب با اراده پيشكسوت عزيزمان آقاي مشايخي به مرحله اجرا رسيد و پس از ايشان تعداد زيادي از دوستان هنرمند و ورزشكار هم به آن روي آوردند. تمايل شركت هاي تجاري به عقد قرارداد با چهره هاي مشهور رو به فزوني بود. مردم از اين كه در اتوبوسها، خيابان ها، فروشگاه ها و مجلات و نشريات شهرشان به جاي تصاوير حيوانات و جانوران عجيب و غريب فضايي و حتي چهره هاي ناآشنا، چهره هاي محبوبشان در عرصه هاي مختلف را مي ديدند، راضي به نظر مي رسيدند و شركت هاي تجاري صاحبان صنايع هم از اين كه مي توانند چرخه توليد و مصرف كالايشان و چرخاندن چرخ هاي اقتصادي كشور را سريع تر كنند خشنودند. در اين ميان گرچه عده اي هم به دلايل مختلف از جمله حسادت و پيشنهاد نداشتن از طرف شركت ها و .... ناراحت بودند اما به دليل جريان مثبت و مفيد اقتصادي كه در جريان بود، صدايشان به جايي نمي رسيد.


به ظاهر همه چيز خوب پيش مي رفت، به طوري كه نگارنده در تابستان 2005 با عقد قرارداد با شركتي كره اي موجبات آوردن بيش از نيم ميليون دلار ارز (تنها از طريق تبليغات خويش) به كشور را فراهم كرد. چندي بعد نيز به همراه دوستان ايراني پايه گذار شركتي بوديم كه قرار بود كارهاي بزرگي در صنعت مخابرات و سيستم هاي ارتباطي كشور انجام دهد. وظيفه برنامه ريزي و اجراي تبليغات محيطي شركت به من واگذار شد و عكس ها در خيابان ها نصب شد، و جدا از سليقه مديران شركت در انتخاب عكس ها، مصمم در ارائه كاري متفاوت در تبليغات آن مشهود بود و مديران شركت هم به موازات تبليغات سعي در ارائه خدماتي نوين در عرصه ارتباطي و مخابراتي كلان كشور بودند اما پس از گذشت شش ماه، از ارشاد تماس گرفتند و گفتند كه از عكس هاي چهره هاي مشهور نبايد در سطح شهر تهران استفاده كرد (گويا در شهرستان ها ممانعتي وجود نداشت) و شركت مجبور به جمع آوري تصاوير شد. با پيگيري مدير برنامه هايم وضعيت را از ارشاد جويا شدم و خواستار ابلاغ قانون، بخشنامه، توصيه نامه، دستورالعمل و هرچيز كتبي شدم اما جواب منفي بود و گفته شد كه "ما نمي گذاريم!" تا در شورايي براي تدوين ضوابط اين كار تصميم گيري شود.


همزمان پهلوان حسين رضا زاده مشغول تبليغ براي يك بانك دولتي روي بيلبوردها، يك آب معدني بر روي ماشين ها و يك خاور در روزنامه ها بود. پيگير تفاوت وضعيت ايشان با بقيه شدم، پاسخ دادند كه ايشان فرق مي كنند! سكوت شد....چندي گذشت. پهلوان ديار ما با يك دفتر معاملات املاك در امارات قرارداد بست و طرف اماراتي هم سهواً و يا عمداً به بدترين شكل تجاري از ايشان سود برد. اتفاقي كه براي هركدام از هنرمندان اين سرزمين هنرپرور به مثابه يك خودكشي حرفه اي مي توانست باشد، آن هم به يك اتمام واضح : تشويق به خروج ارز از كشور!!! اما پهلوان حسين رضا زاده را پر قدرت تر از اين مي ديديم كه گزندي متوجه ايشان شود، اميدوار بوديم تا اين اتفاق مسئولين را بيدار كند تا به جاي اين دست و آن دست كردن به فكر چاره اي باشند و به قول خودشان ضوابط و چارچوب اين كار را مشخص كنند و كارها دوباره رونق بگيرد و شكوفايي حاصل شود.


در اين ميان در كمپين همكاري با يكي از بانك هاي خصوصي طرحي بسيار زيبا تدوين شد كه در آن اينجانب به عنوان مدل تبليغاتي بانك مذكور شروع به كار مي كردم و مي خواستيم از حضور چهره هاي مشهور و عمدتاً پيشكسوت هنرمند ديگر كه قابليت محبوبيت و شهرت ايشان بسيار بالاتر از جاذبه هاي تبليغاتي شان بود، نيز هر ماه به عنوان ميهمان ويژه استفاده كنيم تا همه بدون تبعيض در كنار هم از وضعيت ايجاد شده بهره ببريم و بانك مذكور هم بتواند با قدرت بيشتري وظيفه خود در راه سرمايه گذاري در پروژه هاي عمراني و اقتصادي كشور عزيزمان به انجام برساند. اما ناگهان وزارت محترم ارشاد به جاي تدوين ضوابط، كم حوصلگي به خرج داد و آسانترين مسير را انتخاب كرد: ممنوعيت! به هر حال اگر چه در نيت مسئولين ارشاد و ميل ايشان براي رسيدن به تعالي فرهنگ و هنر شك ندارم ولي از آن جا كه روش آن ها و بي حوصلگي شان و استفاده آن ها از قوانين نانوشته در محدود كردن آزادي هاي فردي و شهروندي را نمي پسندم ، اعتراض مستدل خودم را نسبت به اين شيوه برخورد با طبقه محبوب جامعه اعلام مي دارم. باشد كه به درستي در راه نوآوري و شكوفايي جامعه و اقتصاد كشورمان گام برداريم.

آمين
بهرام رادان
26 تير ماه هشتاد و هفت

نوشته شده در چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 19:34 توسط پریساناز| |


Design By : Night Skin